گروه استانها - شب نود و یکم حضور مردم در خیابانها، صحنهای بدیع و بیتکرار از همبستگی ملی را رقم زده است. آنچه در این شب خودنمایی میکند، نه شعارهای دستهجمعی، نه پوسترهای همسان، بلکه یک نقطه اشتراک ساده و عمیق است: سهرنگ سبز، سفید و سرخ؛ بله، پرچم ایران. 
به گزارش خبرنگار تابناک از استان ایلام در این شب، دیگر خبری از رنگهای قبیلهای یا نمادهای گروهی نیست. هر رهگذری که از گوشه خیابان پیدا میشود، تکهپارچهای از سهرنگ را بر دوش، دست یا پنجره ماشینش نصب کرده است. گویی همه در یک جبهه بیصدای فرهنگی به پا خاستهاند تا با زبانی غیر از کلمات، یک چیز را فریاد بزنند: میهن.
پرچمداری در این خیابان، کودک و پیر و جوان و زن و مرد نمیشناسد. نوزادی در آغوش مادر پارچهای سهرنگ به دست دارد و پدربزرگی که عصازنان از کوچه پسکوچهها بیرون میآید، پرچم سبز، سفید و سرخ را جایگزین شال گردنش کرده است. هیچ سن یا جنسیتی از این همبستگی مستثنا نیست.
مردم در این شبها نشان دادهاند که پرچم را فقط یک نماد تشریفاتی نمیبینند؛ آن را «علم نظام» میدانند؛ نشانی از اقتدار و تمامیت ایران. از این رو، همه زیر یک پرچم برای «ایران مقتدر» قدم برمیدارند، بیآنکه منتظر نهاد یا سازمانی باشند که به آنها تکلیف کند.
گزارش: مجتبی قیطاسی
انتهای پیام/