رویا اقبالی درخشان بیان کرد: روز پنجم هر ماه، «سپندارمزد» نام دارد که لقب ملی زمین، به معنی گستراننده، مقدس و فروتن است.
کد خبر: ۷۱۸۵۱۹
تاریخ انتشار: ۰۵ اسفند ۱۳۹۷ - ۱۲:۰۷ 24 February 2019
اگر به تقویم و تاریخ ایران باستان مراجعه کنید، روز ۵ اسفند ماه، مراسمی برای گرامی‌داشت زن و زمین برگزار می‌شده است.

به گزارش ایسنا، یکی از باستان‌شناسان استان، گفت: جشن اسفندگان (سپندارمذگان) یا جشن مژده گیران یکی از جشن‌های ایرانی است، که در روز ۵ اسفند برگزار می‌شود.

اقبالی درخشان بیان کرد: روز پنجم هر ماه، «سپندارمزد» نام دارد که لقب ملی زمین، به معنی گستراننده، مقدس و فروتن است.

وی ادامه داد: زمین نماد باروری است، زیرا با فروتنی، تواضع و گذشت زندگی را به همه زیستمندان هدیه می‌کند، به همین دلیل در فرهنگ باستان، اسفندگان (اسپندگان) را به‌عنوان نماد تمایلات مادرانه و باروری می‌پنداشتند.

وی با اشاره به آثار ادبی کهن در خصوص این آیین، افزود: به بیان ابوریحان بیرونی، «اسفندارمذ» ایزد موکل بر زمین و ایزد حامی و نگاهبان زنان شوهر دوست و پارسا و درست کار بوده است، به همین مناسبت روز اسفندگان یا روز سپندارمذ، عید زنان به شمار می ‏رفت.

اقبالی توضیح داد: زنان نه تنها از هدایا و دهش‌هایی برخوردار می ‏شدند، بلکه به نوعی در این روز فرمانروایی می ‏کردند و مردان باید از آنان فرمان می ‏بردند.

وی در خصوص نام این جشن، اظهار کرد: سپندارمزد نگهبان زمین است و از آنجا که زمین مانند زنان در زندگی انسان نقش باروری و باردهی دارد جشن اسفندگان (اسپندگان) برای گرامی‌داشت زنان نیکوکار برگزار می‌شده است و ایرانیان از دیر باز این روز را روز زن و روز مادر می‌نامیدند.

وی با بیان اینکه جشن سپندارمذگان را جشن برزیگران هم نامیده‌اند، یادآور شد: در روز اسپندگان چند جشن با مناسکی به‌خصوص برگزار می‌شده‌است، نخستین آنان جشن مردگیران یا جشن مژدگیران بود که ویژه زنان بوده است، در این روز مردان برای زنان هدیه می‌خریدند و از آنان قدردانی می‌کردند.

وی ذکر کرد: امروزه نیز بیشترین جنبه مورد تأکید در اسپندگان قدردانی از زنان است، در زمان گذشته بر اساس روایت ابوریحان بیرونی، عوام کار‌های دیگری نظیر اجرای آیین‌های جادویی، برای دورکردن موجودات خبیث انجام می‌داده‌اند، اما ابوریحان این آیین‌ها را تازه و نااصیل خوانده‌است.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار